Πορίσματα-Αποφάσεις των συνεδρίων των Υ.Σ. του Α.Α.Σ.Τ. (των συναπαρτιζόντων την από το 1996 ενεργοποιηθείσα "Liaison Internationale" η' "Reunion").
Τα Ύπατα Συμβούλια, που ιδρύθηκαν από το 1801 μέχρι και το 1874 είχαν το χαρακτηριστικό να διοικούν τα Τάγματα που ακολουθούσαν τον ΑΑΣΤ ενιαίως από τον πρώτο μέχρι και τον τριακοστό τρίτο βαθμό και έτσι ο Υ.Μ.Τ. να είναι τότε ταυτόχρονα και Μ. Διδ. των Συμβολικών Στοών.Στις 22 Σεπτεμβρίου 1875 συνήλθε το Παγκόσμιο Συνέδριο των Υπάτων Συμβουλίων στη Λωζάννη και έγινε αποδεκτό το Μανιφέστο, που είναι γνωστό ως Συνθήκη της Λωζάννης του 1875. Αυτό το Παγκόσμιο Συνέδριο απεφάσισε δύο σημαντικά πράγματα:
α) ότι τα Τεκτονικά Σώματα που ασκούν τον ΑΑΣΤ χωρίζονται σε δύο ανεξάρτητα απ' αλλήλων διοικητικά, δηλαδή σε Μεγάλες Συμβολικές Στοές του ΑΑΣΤ, που διοικούνται από Μεγάλο Διδάσκαλο και σε Ύπατα Συμβούλια, με επικεφαλής Ύπατο Μέγα Ταξιάρχη, που διοικούν τα λεγόμενα Φιλοσοφικά Εργαστήρια από 4 έως και 33 και
β) προέβη στην περίφημη Διακήρυξη Αρχών της οποίας το περιεχόμενο έχει ως εξής:
1. Ο Ελευθεροτεκτονισμός (ή, η Μασονία, όπως εκλαϊκευτικά αποκαλείται στην Ελλάδα) διακηρύσσει, όπως άλλωστε διεκήρυξε ευθύς εξ αρχής από της εμφανίσεώς του, την ύπαρξη μιας Δημιουργού Αρχής υπό το όνομα «ΜΑΤΣ» (...).
2. Ουδέν θέτει όριο στην αναζήτηση της Αλήθειας και προς εξασφάλιση αυτής της ελευθερίας απαιτεί από όλους την ανοχή (προσδιορισμός της έννοιας της ανοχής).
3. Ο Ελευθεροτεκτονισμός είναι συνεπώς ανοικτός σε άνδρες κάθε εθνικότητος, φυλής και πίστης.
4. Απαγορεύει μέσα στις Στοές κάθε συζήτηση πολιτικού και θρησκευτικού περιεχομένου. Δέχεται κάθε άνδρα οιεσδήποτε και αν είναι οι πολιτικές και θρησκευτικές του πεποιθήσεις, στις οποίες ο Ελευθεροτεκτονισμός δεν υπεισέρχεται, αρκεί ο ζητών την εισδοχή του να είναι ελεύθερος και χρηστοήθης.
5. Ο Ελευθεροτεκτονισμός έχει ως σκοπό τον αγώνα κατά της άγνοιας σε όλες της τις μορφές και αποτελεί σχολή της οποίας το πρόγραμμα συμπυκνώνεται ως εξής: α) υπακοή στους νόμους της πατρίδας, β) έντιμη ζωή, γ) άσκηση της δικαιοσύνης, δ) αγάπη των ομοίων, ε) εργασία ως πρώτιστο καθήκον για την ευτυχία της ανθρωπότητας και στ) χειραφέτηση προοδευτική και ειρηνική.
Περαιτέρω, μετά 54 χρόνια, από 29 Απριλίου έως και 4 Μαϊου 1929 στο Παρίσι πραγματοποιήθηκε η Διάσκεψη των Υπάτων Συμβουλίων του 33 ου βαθμού, στην οποία συμμετείχαν μόνο τα Ύπατα Συμβούλια, που αποδέχθηκαν τις αποφάσεις της Λωζάννης (και ήσαν βέβαια η συντριπτική πλειοψηφία), καθ' όσον ορισμένα Υ.Σ. συνέχισαν να λειτουργούν κατά το ενιαίο σύστημα.
Μετά την υπογραφή της Συνθήκης της Λωζάννης, που αποτελεί για τα Ύπατα Συμβούλια που την αποδέχθηκαν το τρίτο Συνταγματικό κείμενο του Αρχαίου και Αποδεδεγμένου Σκωτικού Τύπου, το Συνέδριο των Παρισίων του 1929 προέβη στην Διακήρυξη των παρακάτω 5 Αρχών, που είναι στην πραγματικότητα επεξηγήσεις ή διευκρινήσεις, που κρίθηκαν αναγκαίες επάνω στα τρία προαναφερθέντα συνταγματικά κείμενα:
1. Τα Ύπατα Συμβούλια διαβεβαιώνουν ότι οι όρκοι που ζητούν κατά τις διαδοχικές μυήσεις είναι αποκλειστικώς και μόνον φύσεως διοικητικής και μυητικής και συνεπώς κανένας από αυτούς τους όρκους δεν περιορίζει την ελευθερία, την πολιτική ή θρησκευτική του Τέκτονα που τους δίνει, που έτσι αυτός διατηρεί όλα τα απαράγραπτα και απαραβίαστα δικαιώματά του, του ελεύθερου πολίτη (Σύνταγμα – Διεθνείς Συνθήκες – Συνθήκη Ρώμης).
2. Από την παραπάνω διαβεβαίωση προκύπτει ότι και αν ακόμη ο Τέκτων οφείλει να σέβεται και να εκπληρώνει τις υποχρεώσεις του που απορρέουν από τα Συντάγματα και τον Γενικό Κανονισμό του Υπάτου Συμβουλίου στο οποίο ανήκει, δεν αναγνωρίζει κανέναν αρχηγό Τεκτονικού Τάγματος σε επίπεδο κοινωνικό, πολιτικό ή θρησκευτικό.
3. Και αν ακόμη τα Ύπατα Συμβούλια σε Παγκόσμια Συνέδρια επιφέρουν βελτιώσεις ομοιομορφίας στα κείμενα, τα μυητικά ή διοικητικά, που χρησιμοποιούν προκειμένου να βελτιώνουν τις μυητικές μεθόδους με σκοπό την πνευματική και ηθική τελειοποίηση των μελών τους, εν τούτοις όμως ως Ύπατα Συμβούλια του ΑΑΣΤ οφείλουν να καθιερώσουν το κάθε ένα από αυτά οργάνωση διακριτή και κυρίαρχη.
4. Όπου υφίσταται οργάνωση Συμβολικών Στοών τα Ύπατα Συμβούλια απέχουν από οποιαδήποτε νομοθετική, οργανωτική ή διοικητική παρέμβαση σε αυτές, όμως οι Τέκτονες που ανήκουν σε Φιλοσοφικά Εργαστήρια 4 έως και 33 πρέπει να είναι οπωσδήποτε κανονικά μέλη Συμβολικών Στοών (αποβολή από την Συμβολική Στοά και συνέπειες). Μια από τις πλέον σημαντικές αποστολές των μελών των φιλοσοφικών εργαστηρίων είναι η υπεράσπιση, διατήρηση και εξάπλωση του εσωτερισμού στον Ελευθεροτεκτονισμό (προσδιορισμός της υπεράσπισης των Αρχαίων Παραδόσεων του Τάγματος).
5. Ακολουθώντας την ανθρωπιστική τους αποστολή και μέσα στα πλαίσια της νομιμότητας της συντεταγμένης πολιτείας τα Ύπατα Συμβούλια έχουν υποχρέωση να χρησιμοποιήσουν την ηθική επιρροή τους και να κάνουν κάθε δυνατή προσπάθεια να εξασφαλίσουν την παγκόσμια ειρήνη και να εγκαθιδρύσουν στις καρδιές και στη ζωή των ανθρώπων όλου του κόσμου την κυριαρχία της αδελφικής αγάπης.
Μετά από 67 συναπτά έτη και έναν ακόμη παγκόσμιο πόλεμο, ένα ψυχρό πόλεμο, που διαίρεσε την ανθρωπότητα σε δύο στρατόπεδα και τεράστιες αντιθέσεις στο οικονομικό και κοινωνικό επίπεδο μεταξύ των περισσότερων λαών της γης, που είχαν την αυτονόητη επίδρασή τους στην σκέψη και λειτουργία των τεκτονικών σωμάτων ανά τον κόσμο, το Υ.Σ. της Γαλλίας προκάλεσε το Διεθνές Συνέδριο των Παρισίων του Σεπτεμβρίου του 1996, προκειμένου να επαναπροσδιοριστούν εκ νέου οι Αρχές και τα κριτήρια Κανονικότητος, που προσδιορίζουν την ιδιαιτερότητα του Αρχαίου και Αποδεδεγμένου Σκωτικού Τύπου. Το Συνέδριο αυτό ομοφώνως εψήφισε και υιοθέτησε Αρχές και Κριτήρια ως εξής:
1. Επίκληση «Εις Δόξαν του Μεγάλου Αρχιτέκτονος του Σύμπαντος».
2. Παρουσία ανοικτής (...) της Βίβλου.
3. Η αναφορά στα Ιδρυτικά Κείμενα (Συντάγματα και Κανονισμοί του 1762 και Μεγάλα Συντάγματα του 1786).
4. Η χρήση συγκεκριμένων εμβλημάτων.
5. Ο σεβασμός της μυητικής προόδου. Τέλος
6. Το ιδανικό της ενότητας του ΑΑΣΤ δεν καταργεί τον σεβασμό της ανεξαρτησίας, της κυριαρχίας και της εθνικής ευαισθησίας κάθε Δικαιοδοσίας.
Συνέδριο των Υπάτων Συμβουλίων πραγματοποιήθηκε για δεύτερη φορά (από την επανακαθιέρωσή τους: REUNION ) κατά μήνα Σεπτέμβριο 1998 στη Γάνδη και στα πλαίσια των αποφάσεων της Συνάντησης των Παρισίων του 1996 και σε συνέχεια του περιεχομένου εκείνων αποδέχθηκε ομόφωνα αρχές και όρους περί την μυητική διαδικασία στη βάση της Παράδοσης του ΑΑΣΤ, τα Τυπικά, τα Συντάγματα και τη Κανονικότητα, με σεβασμό προς τους νόμους της κάθε Πολιτείας και την αξιοπρέπεια του ανθρώπου.
Το συνέδριο των Υπάτων Συμβουλίων (τρίτο της REUNION ), που πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα τον Σεπτέμβριο του 2001, υπό την αιγίδα του Υπάτου Συμβουλίου της Ελλάδος, σε συνέχεια των αποφάσεων του Παρισιού και της Γάνδης, εξήγαγε τα παρακάτω συμπεράσματα:
Α. Τα Ύπατα Συμβούλια αφού έλαβαν υπ' όψη τους:
1. Ότι όλες οι προσπάθειες εξωτερίκευσης του Τύπου απέτυχαν, δημιούργησαν αντιδράσεις εχθρότητας και κατέστησαν ευάλωτη την γαλήνη του Τύπου.
2. Ότι ο ΑΑΣΤ συνιστά σταθερό σημείο αναφοράς σε ένα σύγχρονο κόσμο ακραίων αντιθέσεων. Η Παράδοση δεν μπορεί να υποκύψει μπροστά στην μόδα και τον μοντερνισμό και πρέπει να είναι επιφυλακτική σε τάσεις καταστρεπτικές ή αποσταθεροποιητικές των ψευδοπροφητών του σύγχρονου κόσμου.
3. Ότι οι συνάνθρωποί μας σήμερα απορροφώνται κάθε μέρα και περισσότερο από υλιστικές ενασχολήσεις χάνοντας έτσι ισοβίως τις ουσιώδεις αξίες. Ο ΑΑΣΤ μέσα από την πνευματική του διάσταση προσφέρει σε άνδρες που το επιζητούν μια αρμονική ανάπτυξη που θα επιτρέπει να ακτινοβολούν στον βέβηλο κόσμο και την ανθρώπινη κοινωνία. Οι νέοι, που έχουν την επιθυμία της δημιουργίας κατά την διάρκεια της ζωής τους θα βρουν κοντά σε αυτούς τους άνδρες μια απάντηση στα ερωτήματά τους.
Κατά συνέπεια όλων αυτών υπενθυμίζουν ότι έργο του ΑΑΣΤ είναι να ενδυναμώνει τους χαρακτήρες, να σταθεροποιεί προσωπικότητες και να διεγείρει συνειδήσεις.
Β. Τα Ύπατα Συμβούλια αφού έλαβαν υπ' όψη τους την Διακήρυξη του Παρισιού του 1996 και καθορίζοντας πλήρως τα Κριτήρια Κανονικότητας του Τύπου προσθέτουν ομοφώνως ως 6ο θεμελιώδες κριτήριο του Τύπου την υποχρέωση του αμιγούς του Τάγματος, υπό την έννοια ότι οι γυναίκες δεν γίνονται δεκτές στις κανονικές Τεκτονικές Εργασίες εν Στοά, του Τάγματος αυτού.
Γ. Τέλος επαναναφέρθηκε στην έννοια "ΜΑΤΣ" [...].
Κατά το έτος 2003 πραγματοποιήθηκε στο Βελιγράδι της Σερβίας το τέταρτο συνέδριο των Υπάτων Συμβουλίων (REUNION), κατά την οποία με ομόφωνη απόφαση των Συνέδρων ορίστηκε ως 7ο κριτήριο της Κανονικότητας Υπάτων Συμβουλίων και Μεγάλων Στοών του Αρχαίου και Αποδεδεγμένου Σκωτικού Τύπου «ο ανοικτός και αδογματικός χαρακτήρας της πνευματικότητας του Τύπου», ενώ επαναπροσδιορίστηκε η έννοια του ΜΑΤΣ μοναδικά ως «Δημιουργού Αρχής»..
Το πέμπτο συνέδριο, που πραγματοποιήθηκε το 2006 στην Libreville της Gabon , προέβη σε ανασκόπηση των πεπραγμένων της δεκαετίας 1996-2006.
Το έκτο συνέδριο, που πραγματοποιήθηκε το 2008 στο Σάο-Πάολο της Βραζιλίας κατέληξε στην ανάγκη μιας κοινής πορείας προς ομογενοποίηση της εσωτερικής πρακτικής μέσω της αποδοχής κοινών διαδικασιών εργασιών σε όλους τους βαθμούς απ' όλα τα Ύπατα Συμβούλια (με απόλυτο πάντα σεβασμό στην ανεξαρτησία και εθνικές ιδιαιτερότητες εκάστου).
(Επίκειται το συνέδριο της Αϊτής τον Οκτ. 2010).
Αθήνα, 18.02.2009