Θεσμικές Αρχές Οργάνωσης και Λειτουργίας του Αρχαίου & Αποδεκτού Σκωτικού Τύπου
(κατά τις αποφάσεις των Υ.Σ. 1875-2008)
Ο Αρχαίος και Αποδεκτός (ή αποδεδεγμένος) Σκωτικός Τύπος (Α.Α.Σ.Τ.) συνιστά σταθερό σημείο αναφοράς σε ένα σύγχρονο κόσμο ακραίων αντιθέσεων. Η Παράδοση δεν μπορεί να υποκύψει μπροστά στην μόδα και τον μοντερνισμό και πρέπει να είναι επιφυλακτική σε τάσεις καταστρεπτικές ή αποσταθεροποιητικές των ψευδοπροφητών του σύγχρονου κόσμου. Οι συνάνθρωποί μας σήμερα απορροφώνται κάθε μέρα και περισσότερο από υλιστικές ενασχολήσεις χάνοντας έτσι ισοβίως τις ουσιώδεις αξίες (Αθήνα 2001). Το πλαίσιο αυτό καθορίζει την χρησιμότητα και λειτουργία του τεκτονισμού του Α.Α.Σ.Τ. με τις ακόλουθες βασικές αρχές οργάνωσης και λειτουργίας, κατά συνοπτική και κωδικοποιημένη παρουσίαση των θέσεων που περιλήφθηκαν στις αποφάσεις των συνεδρίων των Υπάτων Συμβουλίων του τύπου (από το παγκόσμιο συνέδριο των Υπάτων Συμβουλίων στη Λωζάνη τον Σεπ. 1875 έως αυτό των Υπάτων Συμβουλίων του Α.Α.Σ.Τ. στο Σάο Πάολο της Βραζιλίας τον Νοε 2008):
1ον) Ο Α.Α.Σ.Τ. μέσα από την πνευματική του διάσταση προσφέρει σε άνδρες που το επιζητούν μια αρμονική ανάπτυξη που θα επιτρέπει να δρουν ευεργετικά προς τον αμύητο κόσμο και εν γένει την ανθρώπινη κοινωνία, με σκοπό τον αγώνα κατά της άγνοιας κάθε μορφής, με αρχές: α) υπακοή στους νόμους, β) έντιμη ζωή, γ) άσκηση δικαιοσύνης, δ) αγάπη, ε) εργασία ως πρώτιστο καθήκον για την ευημερία της ανθρωπότητας, στ) χειραφέτηση των ανθρώπων, προοδευτική και ειρηνική (Λωζάνη 1875). Οι νέοι, που έχουν την επιθυμία της δημιουργίας κατά την διάρκεια της ζωής τους θα βρούν στο χώρο αυτόν πεδίο ανάπτυξης δυνατοτήτων προσέγγισης απαντήσεων στα θεμελιακά ερωτήματά τους. Κατά συνεκδοχή αυτών, επισημαίνεται ότι έργο του Α.Α.Σ.Τ. είναι να ενδυναμώνει τους χαρακτήρες, να σταθεροποιεί προσωπικότητες και να διεγείρει συνειδήσεις. Ως εκ τούτων, δεν χρειάζεται ευρύτερη δημοσιοποίηση της παρουσίας του, ιδίως αφής όλες οι προσπάθειες μείζονος εξωτερίκευσης του Τύπου απέτυχαν, δημιούργησαν αντιδράσεις εχθρότητας και διατάραξαν την γαλήνη του Τύπου (Αθήνα 2001).
2ον) Ο Τεκτ. του Α.Α.Σ.Τ. βασίζεται στον ανοικτό και αδογματικό χαρακτήρα της πνευματικότητας του θεσμού και στη μυητική πρόοδο, η οποία είναι μια πνευματική αναζήτηση, που στηρίζεται στην επίκληση μιας Δημιουργού Αρχής υπό το όνομα Μ.Α.Τ.Σ. (Αθήνα 2001, Βελιγράδι 2003).
3ον) Η αναζήτηση της Αλήθειας δεν υπόκειται σε φραγμούς ή δογματικές θέσεις, πράγμα που θέτει το δικαίωμα και την υποχρέωση αφενός της ερμηνείας της έννοιας του Μ.Α.Τ.Σ. και των συμβόλων κατά συνείδηση και αφετέρου της ανοχής των ετέρων δοξασιών και των ιδεών εκάστου. Η μυητική πρόοδος εκλαμβάνεται και ασκείται μέσα στα πλαίσια του σταθερού σεβασμού των αξιών της καθαρής και αυθεντικής Παράδοσης του Τύπου. Κάθε μυητικό στάδιο πρέπει να επιτρέπει την ανακάλυψη της πατρότητας της Παράδοσης μέσα από την ερμηνεία των μύθων και των συμβόλων. Καμία μυητική πρόοδος και καμία μύηση διακεκριμένως δεν είναι έγκυρη και ισχυρή εάν δεν εκτελείται από Κανονική Τεκτονική Αρχή υποκείμενη σε Κανονικό Υ.Σ.. Ο σεβασμός της μυητικής προόδου επιβάλλει αναγκαίως α) να επαγρυπνούμε για την διαφύλαξη και διατήρηση των Τυπικών, που βασίζονται στις Θεμελιώδεις Αρχές και στις αυθεντικές πηγές του Τύπου, στο σεβασμό των παραδόσεών του και των εξουσιών του κυρίαρχου Υπάτου Συμβουλίου, έτσι ώστε η ενότητα του Τύπου να μη συγχέεται με την ομοιομορφία, β) να εκτελούνται κατά τρόπο πλήρη και τέλειο τα Τυπικά, που αποτελούν το συμβολικό και μυθολογικό όχημα και προσφέρουν στην μύηση την πνευματική της αξία, γ) να συμμετέχει ο υπό μύηση ενεργά στην διαδικασία κατά το Τυπικό, προκειμένου να βιώσει προσωπικά και απολύτως κάθε στάδιο αυτής της προόδου . Η μυητική πρόοδος είναι μία αργή πορεία προσωπικής και συλλογικής οικοδόμησης του Τέκτονα μέσα από την σταδιακή αφομοίωση της Διδασκαλίας κάθε βαθμού. Η μυητική πρόοδος οφείλει συνεπώς να οργανώνεται με τρόπο προοδευτικό (με τουλάχιστον μία μύηση καθ΄εκάστην τάξιν των φιλοσοφικών βαθμών) και ένα ρυθμό κατάλληλο για την επίτευξη της πνευματικής και ηθικής εξέλιξης του Τέκτονα ανάλογης με την ικανότητά του αφομοίωσης, προκειμένου να γίνει δεκτός στον ανώτερο βαθμό. Η συμμετοχή του Τέκτονος σε αυτή τη μυητική προοδευτική διαδικασία επιβάλλει κανόνες συνέπειας και τάξης προς το Τάγμα, όπως επίσης και τον σεβασμό προς τους όρκους. Η μυητική πρόοδος δεν υπάρχει μόνον για τον Τέκτονα ή για το Τάγμα, οδηγεί τον Τέκτονα να δρα μέσα στην κοινωνία, να ασκεί το καλό εν γένει και την δικαιοσύνη και να εργάζεται χωρίς όρια για την πρόοδο και την ευτυχία της ανθρωπότητας (Γάνδη 1998).
4ον) Αι μεν τεκτ. Εργ. ανοίγουν υπό την επίκληση «Εις Δόξαν του Μεγάλου Αρχιτέκτονος του Σύμπαντος», με ανοικτόν επί του Βωμού των Όρκων τον Τόμον του Ιερού Νόμου (ως τόμος εδώ εννοείται σε αναφορά με τα Τυπικά του Α.Α.Σ.Τ. η Βίβλος, αδιαφόρως θρησκευτικότητας περιεχομένου), τα δε τεκτ. σώματα λειτουργούν με εμβλήματα «η τάξις εκ του χάους» & «ο Θεός και το Δίκαιό μου» και σε αναφορά προς τα Ιδρυτικά Κείμενα (Συντάγματα και Κανονισμοί του 1762 και Μεγάλα Συντάγματα του 1786) και την αυθεντική Παράδοση του Τύπου. Κατά συνέπειαν, ο Τ.Α.Α.Σ.Τ. παραμένει αμιγής (υπό την έννοια ότι μέλη του Τύπου και παρόντες στις κανονικές Τεκτονικές Εργασίες εν Στοά είναι μόνον άνδρες) και αποκλείονται οι πολιτικές και θρησκευτικές συζητήσεις και διενέξεις στα τεκτονικά εργαστήρια (Παρίσι 1996, Γάνδη 1998, Αθήνα 2001).
5ον) Διευκρινίζεται ότι οι όρκοι που δίδονται κατά τις διαδοχικές μυήσεις είναι αποκλειστικώς και μόνον φύσεως διοικητικής και μυητικής και συνεπώς κανένας από αυτούς τους όρκους δεν περιορίζει την ελευθερία, την κοινωνική, επαγγελματική, πολιτική ή θρησκευτική του Τέκτονα που τους δίνει και έτσι αυτός διατηρεί όλα τα απαράγραπτα και απαραβίαστα δικαιώματά του, του ελεύθερου πολίτη, όπως προβλέπονται στο εκάστοτε Σύνταγμα της Πολιτείας του, τις Διεθνείς Συνθήκες και τα κοινωνικά ήθη (Παρίσι 1929).
6ον) Τα τεκτονικά σώματα του Α.Α.Σ.Τ. χωρίζονται διοικητικά σε δύο τελείως ανεξάρτητα μεταξύ τους σώματα, τις Μεγάλες Στοές (1-3ο ) με επικεφαλής τον Μεγάλο Διδάσκαλο, και τα Υπατα Συμβούλια (4-33ο) με επικεφαλής τον Υπατο Μεγάλο Ταξιάρχη. Τα Ύπατα Συμβούλια απέχουν από οποιαδήποτε νομοθετική, οργανωτική ή διοικητική παρέμβαση στις Μεγάλες Στοές, όμως οι Τέκτονες που ανήκουν σε Φιλοσοφικά Εργαστήρια 4 έως και 33 πρέπει να είναι οπωσδήποτε κανονικά μέλη Συμβολικών Στοών, επισημαίνοντας ότι μία από τις πλέον σημαντικές αποστολές των μελών των φιλοσοφικών εργαστηρίων είναι η υπεράσπιση, διατήρηση και εξάπλωση του εσωτερισμού στον Ελευθεροτεκτονισμό (Λωζάνη 1875, Παρίσι 1929).
7ον) Το ιδανικό της ενότητας του Α.Α.Σ.Τ. και η πορεία προς ομογενοποίηση της μυητικής πρακτικής μέσω της αποδοχής κοινών τυπικών από όλα τα Ύπατα Συμβούλια του Τύπου (Σάο Πάολο 2008), δεν καταργεί τον σεβασμό της ανεξαρτησίας, της κυριαρχίας και της εθνικής ευαισθησίας κάθε Δικαιοδοσίας (Παρίσι 1996).
Απρίλιος 2009
διά την κωδικοποίησιν
Π.Θ. (Μ.Κ.-Γ.Γ. του Υ.Σ.)