Γέννηση και εξέλιξη των Υπάτων Συμβουλίων του Αρχ. & Αποδ. Σκ. Τύπου.

1. Από τον Τύπο Τελειοποιήσεως στον Αρχαίο και Αποδεδεγμένο Σκωτικό Τύπο.

Την 4^η Δεκεμβρίου 1802 απεστάλη και στα δύο ημισφαίρια μια εγκύκλιος που ανακοίνωνε την δημιουργία στο Charleston της Νότιας Καρολίνας, την 31^η Μαΐου 1801, του Υπάτου Συμβουλίου του 33^ο των ΗΠΑ. Η εγκύκλιος ανακοίνωνε την δημιουργία ενός νέου Τεκτονικού συστήματος τριάντα τριών βαθμών, τον Αρχαίο και Αποδεκτό Σκωτικό Τύπο ο οποίος περιελάμβανε και τον Τύπο Τελειοποιήσεως των 25 βαθμών που είχε εισαχθεί από την Γαλλία το 1761 από τον Εtienne Morin και λειτουργούσε σε όλες τις Δυτικές Ινδίες. Σ' αυτόν προστέθηκαν 8 ακόμη βαθμοί από παλαιότερα συστήματα του Σκωτικού Χώρου, που ήσαν ουσιαστικά κλάδοι του ίδιου δένδρου και διαφέρανε μόνο σε μορφές που εύκολα, μπορούσαν να συγκερασθούν. Αυτοί οι τύποι ήσαν γνωστοί σαν Αρχαίος Τύπος (Αncient Rite), Τύπος του Heredom, Τύπος της Ανατολής του Kilwinning, Τύπος του Αγίου Ανδρέου, τύπος των Αυτοκρατόρων Ανατολής και Δύσεως, Φιλοσοφικός Τύπος, και Πρωτογενής Τύπος.

Τα θεμέλια του νέου αυτού Τύπου ήσαν τα Συντάγματα και οι Κανονισμοί του 1762, που ίσχυαν για τον Τύπο Τελειοποιήσεως, και τα Μεγάλα Συντάγματα του 1786 που αποδίδονται στον Μέγα Φρειδερίκο ΙΙ της Πρωσσίας που κατίσχυαν στον Σκωτικό Χώρο.

Ο Φρειδερίκος ο ΙΙ, τον πρώτο από τους παραπάνω τύπους, τον αριθμό των ιεραρχικών βαθμών του τελευταίου καθώς και τον νέο τύπο τους ονόμασε «Αρχαίο και Αποδεκτό Σκωτικό Τύπο» που αρχικά διαμορφώθηκε σαν «Βασιλικό και Στρατιωτικό Τάγμα του Αρχαίου και Σύγχρονου Ελευθεροτεκτονισμού» Πρακτικά όλοι οι βαθμοί του νέου αυτού τύπου προήλθαν από την Ευρώπη, ειδικά από την Γαλλία.

Όμως, εκτός από τον Υ.Σ. των Ηνωμένων Πολιτειών υπήρχε, τουλάχιστον από την 28 Φεβρουαρίου, 1802, ένα «Υ.Σ. των Προσήνεμων και Υπήνεμων Νήσων της Αμερικής» στο οποίο προήδρευε ο Ύπατος Ταξιάρχης Auguste de Grasse Tilly. Mε την επιστροφή του στη Γαλλία τον Ιούλιο του 1804 ο de Grasse συνέστησε ένα προσωρινό 3μελές Υ.Σ. την 22 Σεπτεμβριου, δημιούργησε μια Σύνοδο στις 17 Οκτωβρίου με την προοπτική να ενοποίηση τον Σκωτικού Τύπου Τεκτονισμό και τέλος ίδρυσε το Υ.Σ. της Γαλλίας απαρτιζόμενο από 9 μέλη την 20η Οκτωβρίου 1804.

2. Το Υ.Σ. της Γαλλίας εντός του πλαισίου του Γαλλικού Τεκτονισμού.

Μετά από σκληρά και δύσκολα ξεκινήματα εξ' αιτίας της αποφασιστικότητας του Ναπολέοντος 1ου να εγκλωβίσει τον Γαλλικό Τεκτονισμό ώστε να μπορεί να τον ελέγχει στενά καθώς και την εχθρική στάση της Μεγάλης Ανατολής της Γαλλίας και της επιθυμίας της να τυποποιήσει τις τελετουργίες που λειτουργούσαν στη Γαλλία, το Υ.Σ. της Γαλλίας κατόρθωσε να ξεπεράσει αυτά τα εμπόδια και να ακολουθήσει την δική του πορεία. Η Σκωτική οικογένεια κέρδισε δύναμη και ενότητα στη Γαλλία με την συνένωση του Υπάτου Συμβουλίου των Γαλλικών Νήσων της Αμερικής και του Υπάτου Συμβουλίου της Γαλλίας το 1821.

Για 40 χρόνια περίπου η Δικαιοδοσία έζησε μια αρμονική ανάπτυξη υπό την ηγεσία υψηλού κύρους Υπάτων Ταξιαρχών, κατά την περίοδο 1821 έως 1860. Όμως το 1862, ο Ναπολέων ο ΙΙΙ που επεδίωκε, όπως και ο θείος του, να καταστήσει τον Γαλλικό Τεκτονισμό υποχείριό του, διόρισε σαν Ηγέτη της Μεγάλης Ανατολής της Γαλλίας έναν μη τέκτονα τον Στρατηγό Magnan ο οποίος απαίτησε την συσσωμάτωση του Υπάτου Συμβουλίου της Γαλλίας με τις Συμβολικές του Στοές. Η γενναία αντίσταση του Υπάτου Μεγάλου Ταξιάρχου Viennet που πέτυχε να εξασφαλίσει την ακεραιότητα της Δικαιοδοσίας, χαιρετήθηκε σαν νίκη της ελευθερίας της συνειδήσεως επί της αυθαιρεσίας και είχε σαν αποτέλεσμα την αυξανόμενη υποβολή αιτήσεων υπαγωγής στο Υ.Σ. που το οδηγούσε η επιθυμία της απομάκρυνσης από την καταπίεση της Αυτοκρατορικής δύναμης.

Μετά την πτώση της Δεύτερης Αυτοκρατορίας το 1870, οι «νεωτεριστές» που είχαν εναγκαλιστεί την Δημοκρατική ιδεολογία επεχείρησαν να καταργήσουν την υποχρέωση της επίκλησης του Μεγάλου Αρχιτέκτονος του Σύμπαντος, εν ονόματι της ελευθερίας της συνειδήσεως. Ας υπενθυμίσουμε, ότι αυτή η επίκληση καταργήθηκε από την Μεγάλη Ανατολή της Γαλλίας το 1877, αλλά το Υ.Σ. της Γαλλίας έμεινε ανυποχώρητο ως προς αυτό το υπερβατικό σύμβολο της Σκωτικής Πνευματικότητας.

Έχοντας να αντιμετωπίσει τις επιθέσεις της Μεγάλης Ανατολής κατά των κυανών Στοών που λειτουργούσαν τον Σκωτικό Τύπο, το Υ.Σ. της Γαλλίας αναγκάσθηκε, ήδη από το 1804, να τις πάρει υπό την σκέπη του. Αυτή η κατάσταση διήρκεσε μέχρι το 1894, που ίδρυσε την Μεγάλη Στοά της Γαλλίας, στην οποία εμπιστεύθηκε την διοίκηση των Συμβολικών της Στοών. Από τότε, η Υπαγωγή (obedience) και η Δικαιοδοσία (Jurisdiction) υπήρξαν αδιαχώριστες, ενωμένες από τον ίδιο Τύπο και τους ίδιους σκοπούς της διατήρησης, λειτουργίας και εξασφάλισης της ύπαρξης του Α&ΑΣΤ στον Αιώνα τον Άπαντα. Οι Διδάσκαλοι Τέκτονες αποτελούν την πηγή αντλήσεως των μελών της Δικαιοδοσίας η οποία συμβάλλει ουσιαστικά στο να βοηθήσει τους αδελφούς των Κυανών Στοών στην μυητική τους εξέλιξη.

Στην διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου η δραστηριότητα του Υπάτου Συμβουλίου μειώθηκε σημαντικά και στην διάρκεια του Μεσοπολέμου ο Τεκτονισμός αντιμετώπισε μεγάλη εχθρότητα.

Κατά την διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου το Υπατο Συμβούλιο εσίγησε όπως και τα περισσότερα Τεκτονικά Ιδρύματα της Ευρώπης. Πολλοί τέκτονες μεταφέρθηκαν σε στρατόπεδα  και δολοφονήθηκαν. Τα Αρχεία της Μεγάλης Στοάς και του Υπάτου Συμβουλίου κατασχέθηκαν από τους Ναζί και περιήλθαν κατόπιν στους Ρώσσους με την πτώση του Τρίτου Ράϊχ. Μόλις το 2001 επεστράφησαν στους δικαιούχους τους και σήμερα ακόμη επαναταξινομούνται. Μετά τον πόλεμο, το Υπατο Συμβούλιο αναδιοργάνωσε τις Στοές που είχαν υπνώσει κατά την διάρκεια των εχθροπραξιών και οι εργασίες τους επανέκτησαν την ισχύ και ανθεκτικότητά τους.

3. Το Διεθνές Τεκτονικό Πλαίσιο των Υπάτων Συμβουλίων του Α&ΑΣΤ.

Η κανονικότητα του Υπάτου Συμβουλίου της Γαλλίας χρονολογείται πίσω στο 1801 που ιδρύθηκε από τον Auguste de Grass, ιδρυτικού μέλους του πρώτου Υπάτου Συμβουλίου των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής. Είχε πρωταρχικό ρόλο στην διάδοση του Α&Α Σ Τ και την θεμελίωση των νέων Υπάτων Συμβουλίων παγκοσμίως. Λίγους μόνο μήνες μετά την ίδρυσή τους μερικά από τα στρατιωτικά μέλη της Δικαιοδοσίας μας που συνόδευαν τον στρατό του Ναπολέοντα στις εκστρατείες τους συνέβαλαν δραστικά σ' αυτήν την επέκταση. Τυπικά, ήταν ο Κόμης Grass Tilly που ξεκίνησε τα Υπατα Συμβούλια της Ιταλίας (Μιλάνο, 1805) τις δύο Σικελίες (Νεάπολις 1809), της Ισπανικής Επικράτειας (Μαδρίτη, 1811) και κάτω χώρες (Βρυξέλλες, 1871 μαζί με τον Στρατηγό Rouyer).

Αργότερα, το Υπατο Συμβούλιο της Γαλλίας βοήθησε στην ίδρυση των Υπάτων Συμβουλίων του Περού (1830), Κολομβίας (1833), Αϊτής (1836), Βενεζουέλας (1840 και επανεργοποιήθηκε το 1963), Σκωτίας (1846), Μεξικού (1860), Ουγγαρίας (1871), Ελβετίας (1873), Ρουμανίας (1923) και Αυστρίας (1925). Πιο πρόσφατα ο ΥΜΤ Albert Chevrillon προώθησε την δημιουργία Υπάτων Συμβουλίων στο Μαρόκο (1977), την Γκαμπόν (1980), το Καμερούν (1981), τον Γαλλόφωνο Καναδά (1987), το Λίβανο (1988) και την Δυτική Αφρική που περιλαμβάνει την Ακτή του Ελεφαντοστού, το Μπενίν και το Τόγκο (1989). Ο ΥΜΤ Paul Veysset ήταν καθοριστικός στην επαναλειτουργία του Υπάτου Συμβουλίου της Ουγγαρίας (1998). Ο ΥΜΤ  Hubert Greven αύξησε την δύναμη του Τάγματος με την δημιουργία του Υ.Σ. της Ισπανίας (2001), της Πορτογαλίας (2004), την επαναλειτουργία του Ύπατου Συμβουλίου του Μαρόκου (2002) καθώς και την δημιουργία του Υ.Σ. της Δημοκρατίας της Τσεχίας.

Επί πλέον, το 1928, το Υ.Σ. του Βελγίου δημιούργησε το Υ.Σ. της Βραζιλίας, το οποίο στη συνέχεια ίδρυσε Ύπατα Συμβούλια στις 7 πολιτείες αυτής της απέραντης χώρας που εντάχθηκαν και αυτά στην δύναμη του Τάγματος.

Το κύρος του Α&ΑΣΤ και το μεγαλειώδες μυητικό, φιλοσοφικό και κοινωνικό του περιεχόμενο προσελκύει συνεχώς και άλλα Υ.Σ. έτσι ώστε η ραγδαία επέκτασή του στις σύγχρονες κοινωνίες, που δίνουν μια άλλη προοπτική στον σημερινό ταραγμένο  πολίτη,  μας γεμίζουν με αισιοδοξία για το μέλλον. Ήδη, οι νέες αιτήσεις εντάξεως και άλλων Υ.Σ. καθώς και οι επικείμενες επίσημες εντάξεις κατά την 7η Σύγκλιση των Υ.Σ. του Α&ΑΣΤ στην Αϊτή, πιστεύεται πως θα ανεβάσουν τον τελικό αριθμό των Υ.Σ. του Τύπου μας σε άνω των 40, πράγμα που μας καθιστά την μεγαλύτερη δύναμη Φιλοσοφικού Τεκτονισμού παγκοσμίως.

Είναι επίσης αξιοσημείωτο ότι το Υ.Σ. της Γαλλίας, τον 19ο αιώνα εγκατέστησε ένα σημαντικό αριθμό Κυανών Στοών στις Δυτικές Ινδίες, την Κεντρική και Νότια Αμερική, την Ωκεανία και Βόρεια Αφρική και ότι η Παγκόσμια Σύνοδος στην Λωζάνη το 1875 έδωσε στο Υ.Σ. της Γαλλίας την Δικαιοδοσία επί των νήσων Σάντουιτς (σημερινή Χαβάη). Τέλος ο Υ.Μ.Τ. Raymond, με την επιστροφή του από την Σύνοδο του 1912 στη Washington, έφερε πίσω την  αναγνώριση της Μεγάλης Στοάς της Γαλλίας από 17 Μεγάλες Στοές των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής.

Τα Μεγάλα Συντάγματα του 1786 που καθόρισαν την μεθοδολογία της εγκαταστάσεως Υπάτων Συμβουλίων, απετέλεσαν τον Καταστατικό Χάρτη και την ενοποιό Αρχή μέσα στην οικογένεια του Σκωτικού Τύπου. Αυτά καθόρισαν τις μελλοντικές σχέσεις μεταξύ των Τεκτονικών σωμάτων που υπάγονται στους ίδιους νόμους. Η Συνθήκη Συνεργασίας που υπογράφηκε στο Παρίσι στις 23 Φεβρουαρίου 1834 από τέσσερα. Ύπατα Συμβούλια, περιλαμβανομένων και των Ύπατων Συμβουλίων του Βελγίου και της Βραζιλίας, ήταν η πρώτη Διεθνής εμφάνιση του Α&ΑΣΤ. Η συνθήκη αυτή που ήταν η απαρχή των διεθνών συνεδρίων που θα συνεδρίαζαν μετέπειτα κάτω από την Συνέλευση της Λωζάνης, καθορίζει ή επαναλαμβάνει κοινούς κανόνες για όλους.

• Κανένα Υ.Σ., ως κυρίαρχη δύναμη, δεν συγχωνεύεται σε άλλη δύναμη άλλου τύπου, επί ποινή αφαιρέσεως της ανεξαρτησίας του, της κυριαρχίας και ακόμη της ύπαρξής του.
• Τα Ύπατα Συμβούλια δεσμεύονται να διατηρούν ενεργές τις Αρχές και την δύναμη του Σκωτικού Τάγματος και να επιβάλλουν την πειθαρχία στο Τάγμα.

Η Συνθήκη προέβλεπε επίσης την ανταλλαγή Μεγάλων Αντιπροσώπων και
την συνάντηση των εκπροσώπων των ενωμένων Υπάτων Συμβουλίων κάθε 5 έτη.

Αυτή η τελευταία απόφαση αναθεωρήθηκε τον Σεπτέμβριο του 1875 από την Διεθνή Σύνοδο της Λωζάνης, η οποία υιοθέτησε επίσης σημαντικές αποφάσεις που ψηφίσθηκαν ομόφωνα από τα έντεκα Ύπατα Συμβούλια που συμμετείχαν, από σύνολο 22 που υπήρχαν τότε. Η Σύνοδος προχώρησε στα εξής :

• Αναθεώρηση των Μεγάλων Συνταγμάτων του 1786 επί τη βάσει του Λατινικού κειμένου του 1834.
• Εκπόνηση Μανιφέστου που περιλαμβάνει την Διακήρυξη των Αρχών του Τύπου.
• Υπογραφή από τα Ύπατα Συμβούλια της Συνθήκης Συνεργασίας και Συνομοσπονδίας μεταξύ τους.
• Πραγματοποίηση Διεθνών Συνεδρίων κάθε 5 χρόνια.
• Υιοθέτηση "τυπικότητας" που υπήρχε στη Γαλλία από το 1821, αφήνοντας σε κάθε Υ.Σ. πλήρη ελευθερία να διατυπώσουν τα τυπικά και τους όρκους τους σύμφωνα με τις απαιτήσεις της Δικαιοδοσίας του.

Δυστυχώς  όμως,  με  την  επιστροφή  των  αντιπροσωπειών  στις  χώρες  τους ανέκυψαν διαφωνίες. Επειδή ο μη-θρησκευτικός ορισμός του Μεγάλου Αρχιτέκτονος του Σύμπαντος δεν εγκρίθηκε από τα Βρετανικά και Βόρειο-Αμερικανικά Ύπατα Συμβούλια, τα οποία παρέμειναν προσκολλημένα στην στενή θεϊστική και προσωποποιημένη αντίληψη της Θεότητας, προέκυψε από τότε ένα σχίσμα στις δικαιοδοσίες το οποίο διαρκεί μέχρι των ημερών μας. Από την άλλη μεριά η Νότια Δικαιοδοσία των Ηνωμένων Πολιτειών που αυτοαπεκλήθη «Μητέρα Δικαιοδοσία του Κόσμου» απέρριψε την Συνθήκη Συμμαχίας και Συνομοσπονδίας με το σκεπτικό ότι αυτό θα εγκυμονούσε έναν δυνητικό κίνδυνο μιας Τεκτονικής υπερδύναμης που θα συγκρούονταν με την δεδηλωμένη απαίτησή της να διαχειρίζεται μονομερώς τις διεθνείς σχέσεις και να επιβάλλει τα δικά της κριτήρια κανονικότητας και αναγνωρίσεως.

Έτσι η Συνθήκη της Λωζάνης δεν επικυρώθηκε από τα περισσότερα Ύπατα Συμβούλια και οι διεθνείς συνελεύσεις που υποτίθεται θα πραγματοποιούνταν κάθε πέντε χρόνια δεν έγινε δυνατόν να συνεδριάζουν σε τακτά διαστήματα.

Το Υ.Σ. της Γαλλίας ενεργοποίησε ακόμα μια φορά την ιδέα αυτή το 1900 με την ευκαιρία της Παγκόσμιας Έκθεσης, συγκαλώντας μια Σκωτική Συνέλευση στην οποία έλαβαν μέρος εννέα Ύπατα Συμβούλια μεταξύ των οποίων του Βελγίου, της Ισπανίας, της Ελλάδας, της Ιταλίας του Μεξικού και της Ελβετίας, όπου πάρθηκαν δύο σημαντικές αποφάσεις, οι εξής :

• Η ανεύρεση λύσεων για την αποφυγή εμπλοκών και πολέμων που μπορούν να εξαφανισθούν όταν όλοι οι λαοί θα έχουν απελευθερωθεί.
• Η υπεράσπιση του Τεκτονισμού από τις εναντίον του επιθέσεις.

Η πρώτη Διεθνής Σύνοδος πραγματοποιήθηκε, επιτέλους, το 1907 από το Υ.Σ. του Βελγίου. Συγκέντρωσε είκοσι Ύπατα Συμβούλια, μεταξύ των οποίων της Βραζιλίας, Ισπανίας, των δύο Δικαιοδοσιών των Ηνωμένων Πολιτειών, Γαλλίας, Ελλάδας, Ιταλίας, Μεξικού, Πορτογαλίας, Ελβετίας και Βενεζουέλας και με την υποδοχή και των Ύπατων Συμβουλίων της Χιλής και του Περού. Αυτή η Σύνοδος πήρε τις εξής 3 αποφάσεις :

• Καθορισμού και Οργανώσεως των Κανονικών Υπάτων Συμβουλίων
• Προάσπιση από μη κανονικούς οργανισμούς
• Εμπέδωση της ενότητας του Τύπου
 

Οι επόμενες Διεθνείς Σύνοδοι, στις οποίες συμμετέσχε ενεργώς το Υ.Σ. της Γαλλίας, έγιναν στην Ουάσινγκτον (1912). Λωζάννη (1922), Παρίσι (1929), Βρυξέλλες (1935), Βοστόνη (1939), Αβάνα (1956) και Ουάσινγκτον D.C. (1961). Παρά τις διαφορετικές προσεγγίσεις του Τύπου, οι διεθνείς σχέσεις συνέχισαν να ευδοκιμούν με τον Υ.Σ. της Γαλλίας ακόμα και να υιοθετήσει ως Επίτιμα Μέλη του τους  περισσότερους ΥΠ. Μ. Ταξ. των άλλων Δικαιοδοσιών. 

 Όμως η παραίτηση του Υ.Μ.Τ. Riandey, ο οποίος απεβλήθη από το Υ.Σ. της Γαλλίας το 1964, είχε σαν αποτέλεσμα μερικές δικαιοδοσίες να αναγνωρίσουν το «Υ.Σ. για την Γαλλία» που ιδρύθηκε παράνομα το 1965. Αυτό το διαβόητο πραξικόπημα έσπειρε καταστροφικές επιπτώσεις για την ενότητα του Τύπου. Η ιστορία θα κρίνει σκληρά την ανευθυνότητα εκείνων οι οποίοι, παραβιάζοντας τα Μεγάλα Συντάγματα, εκήρυξαν κενή περιφέρεια ένα έθνος στο οποίο ο Σκωτικός τύπος ευδοκιμούσε για περισσότερο από 1 ½ αιώνα χαρακτήρισαν άτακτα τα Ύπατα Συμβούλια της Γηραιάς Ηπείρου που εκήρρυττε και ασκούσε τον Α&ΑΣΤ με τις πλέον ανόθευτες Αρχές του Σκωτικού Τεκτονισμού και υπήρξαν οι φωτεινές πηγές που ακτινοβολούσαν σ' όλο τον κόσμο την ακεραιότητα του πνεύματός του και την αυθεντικότητα του λόγου του.

Παρ' όλες όμως τις διαμαρτυρίες από πολλά Ύπατα Συμβούλια που παρέμειναν πιστά στο Υ.Σ. της Γαλλίας, η Σύνοδος των Βρυξελλών, το 1967, ενθάρρυνε το Παγκόσμιο Σχίσμα του Τύπου.

Το 1975, με μια παράνομη νοθεία της Ιστορίας, η Διεθνής Σύνοδος της Ινδιανάπολης ανεγνώρισε την αρχαιότητα του Υπάτου Συμβουλίου της Γαλλίας ως αρχομένη το 1804, πράγμα που αμέσως περιθωριοποίησε το δικό μας Υ.Σ.. Η ανακοίνωση που εστάλη από το Υ.Σ. της Γαλλίας σε όλα τα Ύπατα Συμβούλια ανά τον κόσμο με σκοπό να τα ενημερώσει για την θέση του Α&Α.Σ.Τ. στη Γαλλία, αποδοκιμάζοντας το πραξικόπημα του 1965 και διεκδικώντας τα δίκαιά της, δεν είχε αποτέλεσμα εξ' αιτίας της Αμερικανικής αδιαλλαξίας.

Με την ισχύ της τέλειας κανονικότητας, την αναμφισβήτητη νομιμότητα και την αδιατάρακτη θέληση για την προστασία του Τάγματος, το Ύπατο Συμβούλιό μας προχώρησε στην αποκατάταση της θέσης του στη Γαλλία και παγκοσμίως.

Από το 1978 μέχρι το 1990, ο ΥΜΤ Chevrillon δημιούργησε αδελφικούς δεσμούς με τα Υπ. Συμβούλια τα οποία, όπως και εμείς είχαν κρατηθεί σε απόσταση από τα Διεθνή Συνέδρια,  και άρχισαν να δημιουργούν Ύπατα Συμβούλια σε μερικές Γαλλόφωνες Αφρικανικές χώρες. Συγχρόνως, άρχισε να αναθεωρεί τα τυπικά του ώστε να αποκαταστήσει τον Τύπο στην αρχική του καθαρότητα. Ο διάδοχός του, ΥΜΤ  Veysset, ενημέρωνε συνεχώς τα ανα τον κόσμο Ύπ. Συμβ. με έρευνες και μελέτες,  υποστηρίζοντας την προσπάθεια, πρώτα απ' όλα με τις εκδόσεις του. Αυτές υπήρξαν αποτελεσματικές γιά την συνοχή των Υπάτων Συμβουλίων που ήσαν πιστά στην Σκωτική Παράδοση, που οι περισσότερες πηγές της είναι Γαλλικές.

 Η ανάπτυξη των διεθνών σχέσεων, έδωσε την δυνατότητα στο ΥΣ της Γαλλίας  να παρατηρήσει  ότι σε μερικές χώρες ο Τύπος κινδύνευε, ή και ακόμη είχε αλλοιωθεί από ορισμένες  πρακτικές που παραμόρφωναν ή  υποβάθμιζαν τη βάση της αυθεντικής του φύσεως. Επί παραδείγματι, ορισμένες Δικαιοδοσίες,  εσφαλμένα, θεώρησαν δικαίωμά τους να αλλάξουν τη σειρά διαφόρων βαθμών ή ακόμη και να περιορίσουν την μυητική διαδικασία σε δύο βαθμούς, τον 32ο και τον 33ο. Άλλοι, για τη δική τους ευκολία , πρόσθεσαν μερικούς βαθμούς που δεν είχαν καμιά σχέση με τον Α&ΑΣΤ, καταστρέφοντας έτσι την βαθμιαία διαδικασία που είναι απαραίτητη για την μυητική πρόοδο. Τέτοια περιστατικά διήγειραν την νόμιμη αντίδραση του ΥΣ της Γαλλίας. Με το σκεπτικό ότι η ενότητα του Τύπου δεν θα μπορούσε να επιτευχθεί χωρίς την αποκατάσταση των αυθεντικών αρχών και την επαναφορά  της μυητικής του καθαρότητας, ο ΥΜΤ Veysset  προχώρησε σε μια κίνηση που άφησε την σφραγίδα του στην διεθνή ιστορία των Υπάτων Συμβουλίων της υφηλίου: Την οργάνωση διεθνών συνόδων των Υπάτων Συμβουλίων που συμμερίζονταν αυτές τις απόψεις.

Η πρώτη από αυτές τις συνόδους έγινε στο Παρίσι την 28η και 29η Σεπτεμβρίου 1996, όπου τα συμμετέχοντα έξη Ύπατα Συμβούλια (το Υ.Σ. της Ελλάδος, που ιδρύθηκε το 1872 με την συνέργεια του Υπάτου Συμβουλίου του 33ου της Σκωτίας, λειτουργούντος υπό τας απορρεούσας εκ του Υπάτου Συμβουλίου της Γαλλίας αρχάς του Τύπου, συμμετέσχε ως 3^ο κατά τάξη) ομόφωνα καθόρισαν τα κριτήρια  της κανονικότητας που θα εφαρμόζονται στον Α&ΑΣΤ, μεταξύ των οποίων:

• την επίκληση και δοξασμό του Μεγάλου Αρχιτέκτονος το Σύμπαντος,
• την παρουσία της ιεράς Βίβλου (ως βιβλίου του ιερού Νόμου),
• τον σεβασμό του πνεύματος των θεμελιωδών κειμένων, του 1762 και του 1786, όπως υιοθετήθηκαν από όλα ανά τον κόσμο Ύπατα Συμβούλια,
• την συμμόρφωση με την βραδεία μυητική πρόοδο ώστε η άνοδος προς τους ανωτέρους βαθμούς να γίνεται βήμα προς βήμα καταλλήλως διά την αφομοίωση και κατανόησή των,
• κ.ά.

[σημ. ιστοτόπου Νοεμβρίου 2010: τα ως άνω αναφέρονται εις το ήδη εδρεύον εν Αθήναις επί της οδού Κοδριγκτώνος, Υ.Σ. της Ελλάδος του Αρχαίου και Αποδεδεγμένου Σκωτικού Τύπου, το οποίον επανιδρύθηκε κατά τη δεκαετία του 1990, με την αρωγή και κατά αμοιβαία αναγνώριση του Υπάτου Συμβουλίου της Γαλλίας (ιδέτε καταχωρήσεις στα σχετικά ιστορικά κείμενα), κατόπιν της αποκύρυξης του παρασπονδήσαντος προς τα θέσμια του Αρχαίου και Αποδεδεγμένου Σκωτικού Τύπου, υφιστάμενου μέχρι τότε και εδρεύοντος εις το επί της οδού Αχαρνών εν Αθήναις κτίριον, Υπάτου Συμβουλίου, το οποίο παρόλα αυτά συνέχισε να λειτουργεί διατηρώντας (ως δεν έπρεπε και δεν εδικαιούτο) τον τίτλο "του Αρχαίου και Αποδεδεγμένου Σκωτικού Τύπου", ενώ είναι προσδεδεμένο με την εκεί εδρεύουσα Μεγάλη Στοά, λειτουργούσα κατά διαφορετικό (από τον Σκωτικό) τεκτονικό τύπο, αυτόν τον επιλεγόμενον του "A.F.-A.M"].

 Η δεύτερη Σύνοδος οργανώθηκε στη Γάνδη  από το Μεγάλο και Υ.Σ. του Α&ΑΣΤ για το Βέλγιο όπου συμμετέσχαν δώδεκα  Ύπατα Συμβούλια.

Το 2001, η τρίτη Διεθνής Σύνοδος της Αθήνας, της οποίας προήδρευσε το Υ.Σ. της Ελλάδος, υποδέχθηκε είκοσι δύο αντιπροσωπείες.

Τόν Οκτώβριο του 2004, το Υ.Σ. της Σερβίας-Μαυροβουνίου οργάνωσε την 4η Σύνοδο.

Τον Οκτώβριο του 2006 οργανώθηκε από το Υ.Σ. της Gabon στη Λιμπρεβίλ η 5η σύνοδος των Υπάτων Συμβουλίων του Α&ΑΣΤ.

Τον Νοέμβριο του 2008 οργανώθηκε από το Υ.Σ. της Βραζιλίας στο Σάο Πάολο το 6ο συνέδριο.

Επίκειται δε, η οργάνωση του 7ου συνεδρίου τον Νοέμβριο του 2010 εις την Αϊτή.

Οι διαδικασίες αυτών των Συνόδων, μαζί με τα προοίμια και τις αποφάσεις που εγκρίθηκαν ομόφωνα, αντανακλούν με έμφαση την αυστηρή προσήλωση στον Αρχαίο και Αποδεκτό Σκωτικό Τύπο σε όλον τον κόσμο. Προέκυψαν και δομήθηκαν σε τριπλή βάση:

• αυτή του παραδοσιακού μυητικού Τύπου που έχει τις ρίζες του στην προτεραιότητα και πρωταρχικότητα του Πνεύματος  επί των πραγμάτων ορατών και αοράτων, τα οποία βοηθούν τον τέκτονα να βαδίζει  απερίσπαστος στην αναζήτηση του τύπου της Γνώσης που είναι απαλλαγμένη από μεροληπτικά διανοήματα , μια αναγκαστική πλατφόρμα για την ηθική και πνευματική βελτίωση του ατόμου.
• αυτή μιας βατής από όλους τους ανθρώπους, ατραπού προς την πνευματική ολοκλήρωση η οποία ανυψώνει αυτούς που την ακολουθούν από το συμβατικό τετράγωνο στις πολλαπλές σφαίρες που παρέχονται από τον συμβολισμό του.
• Αυτή του διανοητικού προσανατολισμού που δίνει ένα νόημα ζωής στον Αδελφό που είναι εμπλεγμένος στις αντιφάσεις μιας κοινωνίας που μεταβάλλεται συνεχώς.

 Τα πρακτικά των Συνόδων μας μπορούν να ανευρεθούν στις περιοδικές εκδόσεις μας της «Διεθνούς Επιθεώρησης του Αρχαίου και Αποδεκτού Σκωτικού Τύπου», που εκδίδεται για τον σκοπό αυτό. Για απλώς πρακτικούς λόγους , ο Μέγας Καγκελάριος του Υπάτου Συμβουλίου της Γαλλίας , ο οποίος  παρέστη σε όλες τις Συνόδους  από το 1996, ψηφίσθηκε ομόφωνα Γραμματεύς της Μονίμου Γραμματείας που δημιουργήθηκε για την εξυπηρέτηση της διοργάνωσης των συνεδρίων και της αμοιβαίας των Υπάτων Συμβουλίων επικοινωνίας, υπεύθυνος Διεθνών Σχέσεων, για την εξασφάλιση του συντονισμού και της συνεχούς επικοινωνίας μεταξύ των ήδη  τριάντα πέντε Υπάτων Συμβουλίων τα οποία μέχρι σήμερα (2010) έχουν προσχωρήσει στην κίνηση επανασύνδεσης ( liaison internationale ή reunion ) του Τύπου.

4. Η ιδιαιτερότητα του Αρχαίου και Αποδεκτού Σκωτικού Τύπου.

'Ηδη από το 1804, Το ΥΣ της Γαλλίας απέδειξε την ικανότητά του να κρατήσει υψηλά και σταθερά τα πρότυπα του Τύπου μας. Πράγματι το επέτυχε, παρ' όλες τις αντιξοότητες, πολέμους, αλλαγές πολιτικών καθεστώτων, επαναστάσεις, φυλακίσεις -όλα αυτά στο όνομα της Ελευθερίας- μεταφορές σε στρατόπεδα συγκεντρώσεως και εκτελέσεις, και ακόμη πιέσεις από ωρισμένες Υπαγωγές και Δικαιοδοσίες διψασμένες για ηγεμονία.

Το γεγονός ότι ο Α&ΑΣΤ ξεπέρασε σταθερά τους κλυδωνισμούς των δύσκολων χρόνων και μεταβολών τα 200 αυτά χρόνια , οφείλεται στο ότι ο Τύπος προσφέρει στα μέλη του τα εργαλεία, την μέθοδο, μια προοπτική βίου που περνάει από γενεά σε γενεά ανέγγιχτη, από την ίδρυσή του ακόμα, και η οποία αντλεί την ουσία της από την  πρωταρχική Παράδοση που υφίσταται προ αμνημονεύτων χρόνων. Και επειδή είναι ανεπηρέαστη από τον Χρόνο και τις διακυμάνσεις της Ιστορίας, το μήνυμά της ποτέ δεν αλλάζει. Όντας ριζωμένος στην πνευματική διάσταση των διδασκαλιών του, ο Τύπος βοηθάει τον Άνθρωπο να εμπλουτίσει τον βίο του με νόημα. Με την εργασία μέσα στις Στοές, βασισμένη στην μελέτη των μύθων και των παραδόσεων στους διάφορους βαθμούς, στις σκέψεις που γεννώνται από τον πλούσιο συμβολισμό τους, που επαγωγικά τον οδηγεί σε όλο και υψηλότερη κατανόηση των μυστηρίων, ο  τέκτων του σκωτικού τύπου διακρίνει την ύπαρξη ενός υπερβατικού κόσμου και μιας παγκοσμίου ηθικής. Συγχρόνως κερδίζει σε σοφία, ισχύ και κάλλος  που τον βοηθούν να προσαρμοσθεί αρμονικά στην κοινωνία του παρά τις αντιξοότητές της.

Αντίθετα με τον υλισμό και τον πεσιμισμό που καταστρέφει και απορρίπτει ανθρώπινες υπάρξεις, που κρίνει και καταδικάζει, ο Α&ΑΣΤ είναι κατά βάση εποικοδομητικός. Είναι ένα ενεργό εργαλείο δόμησης του κόσμου. Ο Σκώτος τέκτων διδάσκεται μέσα στις Στοές πως να οικοδομήσει τον εαυτό του ώστε να ενώνει, να δημιουργεί, να αντιλαμβάνεται και να αγαπάει.

Η ιδιαιτερότητα του Α&ΑΣΤ έχει μερικά χαρακτηριστικά   που τον καθιστούν τον πλέον διαδεδομένο Τεκτονικό Τύπο παγκοσμίως. Αυτά είναι:
-η αναγνώριση και διακήρυξη της ύπαρξης μιας Δημιουργού Αρχής, πνευματικού θεμελίου του κόσμου.
- μια παγκοσμιότητα που επιτρέπει σε κάθε άνθρωπο να καθορίσει αυτή την Αρχή σύμφωνα με τις επιταγές της
συνείδησης του,
-μια μυητική οδό προς ακόμη βαθύτερη πνευματικότητα,
-η "συνεργασία" με την Ανωτέρα Αρχή στην ανέλιξη του κόσμου. Αυτό ανοίγει την ανθρώπινη οντότητα  προς την
Ενότητα της Ζωής που οδηγεί τον τέκτονα στην εμπειρία της ταυτότητάς του με κάθε ύπαρξη.
-η αναζήτηση του «Απολεσθέντος Λόγου», που συνεπάγεται την σταθερή κατεύθυνση του βλέμματος προς το
Φώς,
- επίγραμμα «...» που αποδίδει συμβολικά την εικόνα της οργανώσεως του Σύμπαντος που στηρίζεται σε μια Αρχή τάξεως – Αρχή η οποία απαιτεί την απομάκρυνση του ατόμου από την φαινομενική ασυμβατότητα της δημιουργίας και λειτουργίας της, και που για τον λόγο αυτόν, δίνει ελπίδα για ένα καλλίτερο μέλλον  παρά τις φαινoμενικές αντιξοότητες.
Περαιτέρω, ο Α&ΑΣΤ βασίζεται στην επίκληση προς τον Μεγάλο Αρχιτέκτονα του Σύμπαντος, πράγμα που θυμίζει τον  Στόχο της παγκόσμιας εξέλιξης και βοηθάει τον μυημένο στην οδό της αυτοεκπληρώσεως σύμφωνα με το "σχέδιο" αυτό, έτσι ώστε να γίνεται συνεργός σε αυτή την εκπλήρωση. Απορρίπτει την ιδέα του μικτού Τεκτονισμού  και συνηγορεί  στην συμμαχία της Πίστης με την Λογική. Τέλος, αναφερόμενος στο Θείο και το Δίκαιο (με ιδιαίτερη επιγραμματική ρήση) τοποθετεί αμέσως τον τέκτονα σε ένα διπλό επίπεδο, το ανθρώπινο και το θείο.

Η προσέγγιση του Τύπου γίνεται αποτελεσματική μόνο εάν η ιδιαιτερότητα του γίνει κατανοητή και βιωθεί. Η μύηση συντελεί στην αναγέννηση του ανθρώπου σε μια νέα ύπαρξη και βοηθάει στην βελτίωσή του. Πάνω σ' αυτές τις βάσεις , οι γόνιμες αρχές του Τύπου είναι αμετάβλητες και δεν είναι δυνατόν να υποχωρήσουν σε νεωτερισμούς και νέες ιδέες, ειδικά στην επιστήμη και τις νέες τεχνολογίες, γιατί αυτές δεν ενδιαφέρονται για την πνευματικότητα, ακόμη και αν μερικές φορές  ανακατεύονται σε θέματα που αφορούν στις βάσεις της ηθικής.

Ο Α&ΑΣΤ είναι πρωταρχικά μια μεταφυσική αναζήτηση, αλλά  το αποτέλεσμα των διδασκαλιών του οδηγεί φυσιολογικά κάθε μυημένο να παίξει τον προσωπικό του ενεργητικό και ενοποιητικό ρόλο στην κοινωνική ζωή. Παρακινεί τον Ελεύθερο Τέκτονα να ασκήσει την αγαθοεργία και την Δικαιοσύνη, να εργασθεί ακατάπαυστα για την ευτυχία της ανθρωπότητας και να προσεγγίσει τον συνάνθρωπο ώστε να επιτρέψει στο Πνευματικό φως να ακτινοβολήσει επάνω σε μια κοινωνία που παραπαίει στον υλισμό. Για την επιτυχία του σκοπού αυτού ο μυημένος πρέπει να αρχίσει από τον ίδιο τον εαυτό του,καταπολεμώντας την άγνοια, χαλιναγωγώντας την υπερηφάνεια και τις προσωπικές του φιλοδοξίες, και παραμένοντας  μακράν του φανατισμού.

Ο Α&ΑΣΤ είναι Τάγμα το οποίο επιβεβαιώνει με σαφήνεια την πνευματική του έμπνευση και την οικουμενική του επιδίωξη. Τα μέλη του είναι πεπεισμένα ότι υπάρχει ένα νόημα στην ανθρώπινη ζωή και ότι κάθε άνθρωπος έχει εντός του ένα εσωτερικό φως συναφές με την Αλήθεια. Αυτό το εσωτερικό φως είναι ο τελικός προορισμός του ταξειδιού επί της οδού που του συνιστά ο Τύπος . Τον βοηθάει να ανακαλύψει εκπληκτικούς τόπους καθώς τους φωτίζει. Προτείνει μια γνήσια περιπέτεια, την περιπέτεια του Ανθρώπου σε αναζήτηση του εαυτού του σε συσχετισμό με άλλους ανθρώπους, με το Σύμπαν σαν τόπο του και την δημιουργό Αρχή σαν πηγή του.

6. Ο ρόλος της επανασύνδεσης

Τα τελευταία είκοσι πέντε χρόνια, τα Ύπατα Συμβούλια που συνέργησαν στην δημιουργία της βάσης της ως άνω επικοινωνίας των Υπάτων Συμβουλίων του Α&ΑΣΤ βλέπουν μία σταθερή τάση αύξησης των μελών.

Συγχρόνως, με την παρακίνηση των κατά τα ως άνω αναφερόμενα, λειτουργούντων Υπάτων Συμβουλίων (αλλά και των αντιστοίχων Μεγάλων Στοών του Α&ΑΣΤ), ένας συνεχώς αυξανόμενος αριθμός  κανονικών Υπάτων Συμβουλίων, που κανένα από αυτά δεν επιχειρεί να αρχηγεύσει επί των άλλων, που το καθένα σέβεται την απόλυτη ανεξαρτησία και ιδιαιτερότητα του κάθε άλλου Υπάτου Συμβουλίου, συνέρχονται και συζητούν περιοδικά για την προστασία των ανέγγιχτων  αρχών και των βασικών αξιών του Α&ΑΣΤ. Εργάζονται για την προώθηση, μέσα σε ένα περιβάλλον απόλυτης ελευθερίας συνειδήσεως, μιας πνευματικότητας απαλλαγμένης από κάθε είδους θρησκευτικές προκαταλήψεις , για τη σύνδεση των Παραδοσιακών διδασκαλιών με την σύγχρονη προσέγγιση της πραγματικότητας, για να επαληθεύσουν της επαγγελίες του Σκωτικού Τάγματος για πανανθρώπινη και διαχρονική Αδελφότητα, Ισότητα και Δικαιοσύνη. Η υπεράσπιση αυτής της γνήσιας οικουμενιστικής αντίληψης του Τύπου, που εγκαινιάσθηκε από τους προγενεστέρους και ακολουθείτε σταθερά, ανταποκρίνεται στις προσδοκίες αυτών των αδελφών μας οι οποίοι, με την διαπίστωση της αποτυχίας των ιδεολογιών και ενώπιον της απειλής του αφανισμού του ανθρωπισμού, εντός ενός παγκόσμιου, υλιστικού και καταναλωτικού απανθρωπισμού, πασχίζουν για ανθρώπινη Ταυτότητα, για Νόημα, και για  Μέλλον, με απόλυτο Σεβασμό, τόσο προς τον άνθρωπον, όσο και την όλη Κτίση.

(εκ των Υ.Σ. της Ελλάδος και της Γαλλίας του Α.Α.Σ.Τ.)

2010

Μεγάλη Στοά της Ελλάδος

Υ.Σ. της Ελλάδος